Lukas Roels (°1957, Gent, België) studeerde aanvankelijk fotografie aan de Gentse kunstacademie. Hij hield het daar na enkele maanden voor bekeken en via zelfstudie, examens voor een centrale examencommissie en stages bij verschillende fotografen kon hij al vrij snel het naambordje van "fotograaf" aan zijn deur hangen. Na een korte carrière als persfotograaf, wat hij in die tijd een vrij ondankbaar beroep vond, heeft hij zijn weg gevonden als docent. Hij geeft les aan verschillende scholen en begeleidt workshops voor kinderen, jongeren en volwassenen. Hij werkt uiterst zelden in opdracht en vrijwel uitsluitend als kunstenaar. Zijn handelsmerk is een specifiek gebruik van het aanwezige (dag)licht. Uit principe gebruikt Lukas nooit een flits. Hij evalueert het licht dat hij vervolgens op een meesterlijke manier naar zijn hand zet.

      Lukas heeft over de hele wereld tentoongesteld, tot in Melbourne. In eigen land is hij veel minder bekend. Voor die serie "Angels of Time" heeft Lukas Roels kinderen van verschillende leeftijden naakt gefotografeerd. Prachtige sobere zwart-wit foto's met thema's als melancholie, onbevangenheid, wensen en dromen, tijd en vergankelijkheid. Opmerkelijk is ook zijn zoektocht naar het androgene, waarbij hij voorbijgaat aan het geslacht en de universele schoonheid van een jong lichaam wil vastleggen. En dát is wat Lukas onderscheidt van sommige van zijn illustere voorgangers als Irina Ionesco, Sally Mann, Will Mc Bride en Jock Sturges. De naaktheid van de kinderen heeft dan ook niets seksueels, ze verbergen niet en dagen niet uit. Ze zijn er gewoon. Zelfzeker, soms zelfs een tikkeltje ondeugend, maar altijd onschuldig. Ze vragen om met eenzelfde blik naar hen te kijken. Sommige toeschouwers vinden dat een moeilijk gegeven. Omdat het foto's zijn. Het lijkt een grotere opdracht dan bij bijvoorbeeld beelden of schilderijen. Maar het is in wezen hetzelfde. Een foto is net zo goed een abstractie van de werkelijkheid en komt op een gelijkaardige manier tot stand. Er is iemand die poseert en er is de kunstenaar in zijn eeuwige, nooit geheel volmaakte poging om tijd en schoonheid vast te leggen.

      Lukas' foto's vallen op door hun ontwapenende eenvoud. Een ruwe achtergrond in contrast met het frêle lichaam, de uitgepuurde keuze van beeldelementen en een typisch en uiterst gevoelig gebruik van spaarzaam daglicht en diepe schaduwen resulteren in een sterk poëtische beeldtaal. Een Australische bevriende fotografe verwoordde het als volgt: "what I like about your work is the way you capture light and your subject within it."

   Anne Longerstaey

  Vermeldingen in de Pers.